بیماری ام اس چیست؟

مالتیپل اسکلروزیس یا ام اس، یک بیماری خودایمن است که در آن سیستم ایمنی بدن به غلاف‌های میلین که عصب‌ها را در مغز و نخاع پوشش می‌دهند، حمله می‌کند. این آسیب باعث مختل شدن ارتباطات بین مغز و سایر قسمت‌های بدن می‌شود و می‌تواند منجر به علائم جسمی و روحی متنوعی گردد.

علائم بیماری ام اس (MS)

علائم بیماری ام اس (Multiple Sclerosis) در همه بیماران یکسان نیست و بسته به محل آسیب در مغز یا نخاع، شدت بیماری و مرحله آن می‌تواند متفاوت باشد. برخی افراد تنها چند علامت خفیف را تجربه می‌کنند، در حالی که در برخی دیگر علائم گسترده‌تر بوده و بر انجام فعالیت‌های روزمره تأثیر می‌گذارد.

شایع‌ترین علائم ام اس عبارت‌اند از:

• خستگی شدید و مداوم که معمولاً با استراحت نیز به طور کامل برطرف نمی‌شود.
• ضعف عضلات اندام‌ها و کاهش قدرت حرکتی دست‌ها یا پاها.
• اختلال در تعادل و هماهنگی حرکات که ممکن است باعث زمین خوردن یا مشکل در راه رفتن شود.
• بی‌حسی، گزگز یا سوزن‌سوزن شدن اندام‌ها که یکی از شایع‌ترین علائم اولیه بیماری است.
• اسپاسم و گرفتگی عضلات که می‌تواند باعث درد یا محدودیت حرکت شود.
• اختلالات بینایی مانند تاری دید، دوبینی، درد چشم یا کاهش دید.
• سرگیجه و احساس عدم تعادل هنگام راه رفتن یا تغییر وضعیت بدن.
• لرزش دست‌ها یا اندام‌ها که انجام فعالیت‌های ظریف را دشوار می‌کند.
• اختلالات حافظه، تمرکز و سایر عملکردهای شناختی که ممکن است بر کار، تحصیل یا زندگی روزمره تأثیر بگذارد.
• اختلال در کنترل ادرار یا دفع که در برخی بیماران مشاهده می‌شود.
• دردهای نوروپاتیک یا دردهای ناشی از آسیب سیستم عصبی.
• اختلال در تکلم یا بلع که در برخی بیماران و در مراحل خاص بیماری ایجاد می‌شود.

در صورت مشاهده هر یک از این علائم، به‌ویژه اگر بیش از ۲۴ ساعت ادامه داشته باشند یا به صورت حمله‌ای تکرار شوند، مراجعه به پزشک متخصص مغز و اعصاب برای بررسی دقیق و تشخیص علت ضروری است.

مشاهده بیماری های مرتبط با اختلالات حرکتی و عصبی کودکان و بزرگسالان

علت ایجاد بیماری ام اس (MS)

ام اس (Multiple Sclerosis) یک بیماری خودایمنی است، اما هنوز علت دقیق بروز آن به طور کامل مشخص نشده است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که این بیماری معمولاً در نتیجه ترکیب عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می‌شود و هیچ عامل واحدی به تنهایی مسئول بروز آن نیست.

در افراد مبتلا، سیستم ایمنی به اشتباه به غلاف میلین که اطراف رشته‌های عصبی مغز و نخاع را پوشانده است حمله می‌کند. این آسیب باعث اختلال در انتقال پیام‌های عصبی شده و علائمی مانند ضعف عضلات، اختلال تعادل، مشکلات بینایی، بی‌حسی اندام‌ها و خستگی شدید ایجاد می‌شود.

مهم‌ترین عواملی که می‌توانند احتمال ابتلا به بیماری ام اس را افزایش دهند عبارت‌اند از:

• زمینه ژنتیکی: داشتن سابقه خانوادگی ام اس می‌تواند احتمال ابتلا را افزایش دهد، اگرچه بیشتر بیماران سابقه خانوادگی ندارند.
• عوامل محیطی: شرایط محیطی، محل زندگی و میزان دریافت نور خورشید می‌توانند در بروز بیماری نقش داشته باشند.
• کمبود ویتامین D: مطالعات مختلف نشان داده‌اند که کمبود ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به ام اس را افزایش دهد.
• سیگار کشیدن: مصرف دخانیات علاوه بر افزایش احتمال ابتلا، می‌تواند روند پیشرفت بیماری را نیز سریع‌تر کند.
• عفونت ویروس اپشتین بار (EBV): برخی پژوهش‌ها ارتباط بین ابتلا به این ویروس و افزایش خطر ام اس را نشان داده‌اند.
• اختلال عملکرد سیستم ایمنی: مهم‌ترین ویژگی بیماری ام اس، حمله اشتباه سیستم ایمنی به میلین اعصاب مغز و نخاع است.

اگرچه هنوز راهی برای پیشگیری قطعی از ام اس وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام، درمان دارویی مناسب و شروع توانبخشی تخصصی می‌تواند به کنترل علائم، کاهش سرعت پیشرفت بیماری و حفظ استقلال فرد کمک کند.

---

انواع بیماری ام اس (MS)

ام اس در همه افراد به یک شکل ظاهر نمی‌شود و روند پیشرفت بیماری در بیماران مختلف متفاوت است. پزشکان بر اساس نحوه بروز علائم و روند بیماری، ام اس را به چند نوع اصلی تقسیم می‌کنند.

ام اس عودکننده ـ فروکش‌کننده (RRMS)

شایع‌ترین نوع ام اس، Relapsing-Remitting MS (RRMS) است و حدود ۸۵ درصد بیماران در زمان تشخیص به این نوع مبتلا هستند.

در این نوع بیماری، علائم به صورت حملات یا عود (Relapse) ظاهر می‌شوند و پس از مدتی به طور کامل یا نسبی کاهش پیدا می‌کنند (Remission). فاصله بین حملات ممکن است چند ماه یا حتی چند سال باشد.

ام اس پیشرونده ثانویه (SPMS)

در برخی بیماران، پس از چند سال ابتلا به RRMS، بیماری وارد مرحله Secondary Progressive MS (SPMS) می‌شود. در این مرحله، حتی بدون حملات واضح نیز ممکن است عملکرد حرکتی و عصبی فرد به تدریج کاهش پیدا کند. درمان مناسب و توانبخشی منظم می‌تواند به حفظ عملکرد و کاهش سرعت پیشرفت ناتوانی کمک کند.

ام اس پیشرونده اولیه (PPMS)

حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد بیماران از ابتدا به نوع Primary Progressive MS (PPMS) مبتلا هستند. در این نوع، بیماری بدون دوره‌های واضح عود و بهبود، از همان ابتدا به تدریج پیشرفت می‌کند. معمولاً مشکلات راه رفتن، تعادل و ضعف اندام‌ها از نخستین علائم این نوع ام اس هستند.

چرا تشخیص نوع ام اس اهمیت دارد؟

تشخیص نوع بیماری به پزشک کمک می‌کند تا مناسب‌ترین درمان دارویی، برنامه توانبخشی و پیگیری‌های لازم را برای هر بیمار انتخاب کند. کاردرمانی نیز در تمام انواع ام اس می‌تواند با تمرکز بر حفظ استقلال فرد، بهبود تعادل، مدیریت خستگی، آموزش فعالیت‌های روزمره و پیشگیری از کاهش عملکرد، نقش مهمی در افزایش کیفیت زندگی بیماران ایفا کند.

---

ام اس چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص بیماری ام اس (MS) تنها بر اساس یک علامت یا یک آزمایش انجام نمی‌شود. پزشک متخصص مغز و اعصاب با بررسی علائم، معاینه بالینی و استفاده از چندین روش تشخیصی، وجود بیماری و نوع آن را ارزیابی می‌کند. تشخیص دقیق و زودهنگام، نقش مهمی در شروع درمان دارویی و برنامه‌ریزی توانبخشی دارد.

رایج‌ترین روش‌های تشخیص ام اس عبارت‌اند از:

• معاینه تخصصی نورولوژی: پزشک قدرت عضلات، تعادل، رفلکس‌ها، حس اندام‌ها، بینایی و هماهنگی حرکات را بررسی می‌کند.
• تصویربرداری MRI مغز و نخاع: مهم‌ترین روش تشخیص ام اس است که می‌تواند پلاک‌ها و ضایعات ایجادشده در سیستم عصبی مرکزی را نشان دهد.
• بررسی مایع مغزی نخاعی (Lumbar Puncture): در برخی بیماران، نمونه‌گیری از مایع مغزی نخاعی می‌تواند به تأیید تشخیص کمک کند.
• آزمایش خون: برای رد سایر بیماری‌هایی که علائمی مشابه ام اس ایجاد می‌کنند، انجام آزمایش خون ضروری است.
• تست پتانسیل‌های برانگیخته (Evoked Potentials): این آزمایش سرعت انتقال پیام‌های عصبی را اندازه‌گیری کرده و می‌تواند آسیب‌های ایجاد شده در مسیرهای عصبی را مشخص کند.

پس از تأیید تشخیص، پزشک متخصص با توجه به نوع بیماری، شدت علائم و شرایط بیمار، درمان دارویی و در صورت نیاز برنامه توانبخشی شامل کاردرمانی، گفتاردرمانی یا سایر خدمات بازتوانی را آغاز می‌کند.

---

سیر بیماری ام اس چگونه است؟

سیر بیماری ام اس در همه بیماران یکسان نیست. برخی افراد سال‌ها با علائم خفیف زندگی می‌کنند، در حالی که در برخی دیگر بیماری ممکن است با سرعت بیشتری پیشرفت کند. خوشبختانه با درمان دارویی، توانبخشی تخصصی و پیگیری منظم، در بسیاری از بیماران می‌توان روند بیماری را تا حد زیادی کنترل کرد.

در بسیاری از مبتلایان، ام اس به صورت دوره‌های حمله و بهبودی ظاهر می‌شود. در این حالت، علائم برای مدتی تشدید شده و سپس به طور کامل یا نسبی کاهش پیدا می‌کنند.

• حمله یا عود (Relapse): به بروز علائم جدید یا تشدید علائم قبلی که معمولاً بیش از ۲۴ ساعت ادامه داشته باشد، حمله بیماری گفته می‌شود.
• دوره بهبودی (Remission): پس از پایان حمله، بسیاری از علائم به طور کامل یا تا حد زیادی کاهش پیدا می‌کنند و فرد ممکن است برای مدت طولانی بدون مشکل خاصی زندگی کند.
• پیشرفت تدریجی بیماری: در برخی انواع ام اس، به مرور زمان ممکن است توانایی‌های حرکتی، تعادل یا عملکردهای عصبی به تدریج کاهش یابد، حتی اگر حملات واضحی رخ ندهد.

شروع زودهنگام درمان دارویی، انجام منظم جلسات کاردرمانی، رعایت توصیه‌های پزشک، حفظ فعالیت بدنی متناسب و مدیریت خستگی می‌تواند به حفظ استقلال فرد، کاهش ناتوانی و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام اس کمک کند.

---

آیا بیماران مبتلا به ام اس می‌توانند زندگی عادی داشته باشند؟

بله. بسیاری از افراد مبتلا به ام اس (MS) با تشخیص به‌موقع، درمان دارویی مناسب، توانبخشی تخصصی و رعایت توصیه‌های پزشک می‌توانند سال‌ها زندگی فعال، مستقل و باکیفیتی داشته باشند. شدت بیماری و سرعت پیشرفت آن در افراد مختلف متفاوت است و بسیاری از بیماران برای مدت طولانی قادر به انجام فعالیت‌های شغلی، خانوادگی و اجتماعی خود هستند.

کنترل مناسب بیماری معمولاً با ترکیبی از درمان دارویی، کاردرمانی، فیزیوتراپی، فعالیت بدنی متناسب، تغذیه سالم، مدیریت استرس و پیگیری منظم وضعیت بیمار امکان‌پذیر است.

کاردرمانی نیز نقش مهمی در حفظ استقلال بیماران مبتلا به ام اس دارد و می‌تواند با آموزش مدیریت خستگی، بهبود تعادل، تقویت عملکرد اندام‌ها، آموزش تکنیک‌های صرفه‌جویی در مصرف انرژی و افزایش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره، کیفیت زندگی فرد را به میزان قابل توجهی بهبود دهد.

هرچه تشخیص بیماری زودتر انجام شود و درمان و توانبخشی در مراحل اولیه آغاز گردد، احتمال حفظ عملکرد حرکتی، کاهش ناتوانی و ادامه زندگی مستقل بیشتر خواهد بود.

---

اهمیت تشخیص و مداخله زودهنگام

تشخیص زودهنگام و شروع درمان در بیماری ام اس ضروری است. این امر می‌تواند به کاهش سرعت پیشرفت بیماری و کنترل علائم کمک کند. مداخلات به موقع و توانبخشی ام اس MS می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی فرد کمک کند و از بروز ناتوانی‌های جدی جلوگیری نماید.

درمان بیماران مبتلا به ام اس معمولاً توسط تیمی متشکل از متخصص مغز و اعصاب، کاردرمانگر، فیزیوتراپیست، گفتاردرمانگر (در صورت نیاز) و روانشناس انجام می‌شود. در مرکز توانبخشی ماهان خدمات کاردرمانی تخصصی برای بیماران ام اس ارائه می‌شود.

اهمیت مداخله زودهنگام در توانبخشی

---

نقش کاردرمانی در توانبخشی بیماران مبتلا به ام اس (MS)

کاردرمانی یکی از مهم‌ترین بخش‌های توانبخشی بیماران مبتلا به ام اس (Multiple Sclerosis) است. هدف کاردرمانی درمان خود بیماری نیست، بلکه کمک به حفظ استقلال، افزایش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره، کاهش محدودیت‌های عملکردی و ارتقای کیفیت زندگی بیمار است. برنامه درمانی در مرکز توانبخشی ماهان متناسب با علائم، شدت بیماری و نیازهای هر فرد به صورت اختصاصی طراحی می‌شود.

کاردرمانی در بیماران مبتلا به ام اس می‌تواند در زمینه‌های زیر مؤثر باشد:

• بهبود تعادل و هماهنگی حرکات بدن: انجام تمرینات تخصصی برای کاهش اختلالات تعادلی و افزایش کنترل حرکات.
• کاهش خطر زمین خوردن: آموزش راهکارهای ایمن برای راه رفتن، تغییر وضعیت و انجام فعالیت‌های روزمره.
• تمرین راه رفتن و افزایش تحرک: کمک به حفظ توانایی راه رفتن و بهبود الگوی حرکتی متناسب با شرایط بیمار.
• تقویت عملکرد دست و اندام فوقانی: بهبود مهارت‌های حرکتی ظریف، گرفتن اشیا، نوشتن، غذا خوردن و سایر فعالیت‌های روزمره.
• آموزش استفاده از وسایل کمکی: در صورت نیاز، نحوه صحیح استفاده از عصا، واکر یا سایر وسایل کمکی برای افزایش استقلال آموزش داده می‌شود.
• مدیریت خستگی (Fatigue Management): آموزش روش‌های کاهش مصرف انرژی، برنامه‌ریزی فعالیت‌ها و استراحت مناسب برای کنترل خستگی مزمن.
• آموزش تکنیک‌های صرفه‌جویی در مصرف انرژی: یادگیری روش‌هایی که انجام فعالیت‌های روزانه را با انرژی کمتر و بازده بیشتر امکان‌پذیر می‌کند.
• حفظ استقلال در فعالیت‌های روزمره (ADL): کمک به انجام مستقل فعالیت‌هایی مانند لباس پوشیدن، حمام کردن، آشپزی، استفاده از وسایل منزل و مراقبت شخصی.
• بهبود عملکرد شناختی: در صورت وجود مشکلات حافظه، توجه یا تمرکز، تمرین‌های شناختی متناسب با شرایط بیمار ارائه می‌شود.
• آموزش خانواده: ارائه راهکارهای کاربردی به اعضای خانواده برای کمک صحیح به بیمار و ایجاد محیطی ایمن در منزل.

در مرکز توانبخشی ماهان، برنامه کاردرمانی بیماران مبتلا به ام اس پس از ارزیابی کامل وضعیت حرکتی، تعادل، عملکرد دست، میزان خستگی و توانایی انجام فعالیت‌های روزمره تدوین می‌شود تا بیمار بتواند استقلال بیشتری در زندگی شخصی، شغلی و اجتماعی خود حفظ کند.

آشنایی با خدمات کاردرمانی کلینیک ماهان

---

نقش گفتاردرمانی در بیماران مبتلا به ام اس (MS)

اگرچه بسیاری از افراد، ام اس را بیشتر با مشکلات حرکتی می‌شناسند، اما این بیماری در برخی بیماران می‌تواند بر گفتار، بلع و حتی کیفیت برقراری ارتباط نیز تأثیر بگذارد. در چنین شرایطی، گفتاردرمانی یکی از بخش‌های مهم برنامه توانبخشی محسوب می‌شود و می‌تواند به حفظ استقلال و بهبود کیفیت زندگی بیمار کمک کند.

گفتاردرمانگر پس از ارزیابی وضعیت بیمار، برنامه درمانی متناسب با مشکلات موجود را طراحی می‌کند. مهم‌ترین مواردی که گفتاردرمانی در بیماران مبتلا به ام اس می‌تواند به آن‌ها کمک کند عبارت‌اند از:

• درمان اختلال بلع (دیسفاژی): آموزش تمرین‌ها و تکنیک‌هایی برای کاهش خطر خفگی، بهبود بلع و افزایش ایمنی هنگام خوردن و آشامیدن.
• بهبود اختلالات گفتاری (دیزآرتری): کمک به افزایش وضوح گفتار، کنترل بهتر تنفس، شدت صدا و هماهنگی حرکات عضلات گفتاری.
• تقویت مهارت‌های ارتباطی: آموزش راهکارهایی برای برقراری ارتباط مؤثرتر در محیط خانواده، محل کار و اجتماع.
• تمرینات تقویت عضلات دهان و صورت: در صورت وجود ضعف عضلات مرتبط با گفتار یا بلع، تمرین‌های تخصصی برای بهبود عملکرد این عضلات ارائه می‌شود.
• آموزش به خانواده: ارائه توصیه‌های لازم به اعضای خانواده برای برقراری ارتباط بهتر با بیمار و رعایت نکات ایمنی هنگام غذا خوردن.

در مرکز توانبخشی ماهان، در صورت وجود مشکلات گفتار یا بلع، خدمات گفتاردرمانی در کنار کاردرمانی و سایر برنامه‌های توانبخشی ارائه می‌شود تا بیمار بتواند با حفظ بیشترین میزان استقلال، فعالیت‌های روزمره خود را ادامه دهد.

---

---

جمع‌بندی

ام اس (Multiple Sclerosis یا MS) یک بیماری مزمن سیستم عصبی است که می‌تواند بر حرکت، تعادل، بینایی، گفتار، بلع، حافظه و بسیاری از فعالیت‌های روزمره تأثیر بگذارد. اگرچه در حال حاضر درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام، درمان دارویی مناسب، پیگیری منظم توسط پزشک متخصص و استفاده از خدمات توانبخشی می‌تواند روند بیماری را بهتر کنترل کرده و کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشد.

در مرکز توانبخشی ماهان، خدمات کاردرمانی و در صورت نیاز گفتاردرمانی برای بیماران مبتلا به ام اس، پس از ارزیابی تخصصی و بر اساس شرایط هر فرد برنامه‌ریزی می‌شود. هدف این برنامه‌ها افزایش استقلال، بهبود تعادل و مهارت‌های حرکتی، مدیریت خستگی، حفظ توانایی انجام فعالیت‌های روزمره و کمک به ادامه زندگی فعال و مستقل تا حد امکان است.

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده با بیماری ام اس زندگی می‌کنید و در انجام فعالیت‌های روزمره، راه رفتن، تعادل، استفاده از دست‌ها، گفتار یا بلع با مشکل مواجه شده‌اید، دریافت خدمات توانبخشی تخصصی در زمان مناسب می‌تواند نقش مهمی در حفظ عملکرد و جلوگیری از پیشرفت ناتوانی داشته باشد.

---

---

سوالات متداول درباره بیماری ام اس (MS)

۱. بیماری ام اس (MS) چیست؟

ام اس یا مالتیپل اسکلروزیس یک بیماری خودایمن سیستم عصبی مرکزی است که در آن سیستم ایمنی به غلاف میلین اطراف رشته‌های عصبی حمله می‌کند. این آسیب باعث اختلال در انتقال پیام‌های عصبی بین مغز، نخاع و سایر قسمت‌های بدن می‌شود.

۲. اولین علائم بیماری ام اس چیست؟

علائم اولیه در افراد مختلف متفاوت است، اما شایع‌ترین آن‌ها شامل تاری دید، بی‌حسی یا گزگز اندام‌ها، ضعف عضلانی، اختلال تعادل، خستگی شدید و دوبینی است. در صورت تداوم این علائم، مراجعه به متخصص مغز و اعصاب ضروری است.

۳. آیا بیماری ام اس درمان قطعی دارد؟

در حال حاضر درمان قطعی برای ام اس وجود ندارد، اما داروهای کنترل‌کننده بیماری، توانبخشی و پیگیری منظم پزشکی می‌توانند سرعت پیشرفت بیماری را کاهش داده و به کنترل علائم و حفظ کیفیت زندگی کمک کنند.

۴. آیا کاردرمانی برای بیماران مبتلا به ام اس مفید است؟

بله. کاردرمانی یکی از مهم‌ترین بخش‌های توانبخشی بیماران مبتلا به ام اس است و می‌تواند به بهبود تعادل، افزایش استقلال، مدیریت خستگی، تقویت عملکرد دست‌ها و انجام بهتر فعالیت‌های روزمره کمک کند.

۵. گفتاردرمانی چه زمانی برای بیماران ام اس لازم می‌شود؟

اگر بیماری باعث اختلال در گفتار، بلع یا برقراری ارتباط شود، گفتاردرمانی می‌تواند با تمرین‌های تخصصی به بهبود وضوح گفتار، ایمنی بلع و کیفیت ارتباط بیمار کمک کند.

۶. آیا همه بیماران مبتلا به ام اس به ویلچر نیاز پیدا می‌کنند؟

خیر. روند بیماری در افراد مختلف متفاوت است و بسیاری از بیماران با درمان مناسب، توانبخشی و مراقبت منظم سال‌ها بدون نیاز به ویلچر زندگی فعال و مستقلی دارند.

۷. آیا ورزش برای بیماران ام اس مفید است؟

بله. انجام تمرینات مناسب زیر نظر پزشک یا درمانگر می‌تواند به حفظ قدرت عضلات، بهبود تعادل، کاهش خشکی عضلات و افزایش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره کمک کند.

۸. آیا خستگی در بیماران ام اس طبیعی است؟

بله. خستگی یکی از شایع‌ترین علائم ام اس است. آموزش تکنیک‌های مدیریت خستگی، تنظیم برنامه فعالیت‌های روزانه و کاردرمانی می‌تواند به کاهش اثر این مشکل کمک کند.

۹. جلسات کاردرمانی برای بیماران ام اس چگونه برنامه‌ریزی می‌شود؟

ابتدا بیمار توسط کاردرمانگر ارزیابی می‌شود و سپس با توجه به شدت علائم، مشکلات حرکتی، تعادل، عملکرد اندام فوقانی و نیازهای روزمره، برنامه درمانی اختصاصی طراحی می‌شود.

۱۰. آیا بیماران مبتلا به ام اس می‌توانند زندگی عادی داشته باشند؟

بسیاری از بیماران با تشخیص زودهنگام، درمان دارویی، توانبخشی تخصصی و رعایت توصیه‌های پزشک می‌توانند فعالیت‌های شغلی، خانوادگی و اجتماعی خود را برای سال‌های طولانی حفظ کنند.

۱۱. چه عواملی باعث تشدید علائم ام اس می‌شوند؟

استرس، عفونت‌ها، گرمای شدید، کم‌خوابی، خستگی بیش از حد و قطع خودسرانه داروها ممکن است باعث تشدید علائم یا بروز حملات بیماری شوند. رعایت توصیه‌های پزشک و سبک زندگی سالم در کنترل بیماری اهمیت زیادی دارد.

۱۲. چه زمانی باید برای توانبخشی بیماران ام اس مراجعه کرد؟

بهتر است توانبخشی از همان مراحل اولیه بیماری و پس از تشخیص پزشک آغاز شود. شروع زودهنگام کاردرمانی و در صورت نیاز گفتاردرمانی می‌تواند به حفظ عملکرد حرکتی، افزایش استقلال و پیشگیری از بروز محدودیت‌های بیشتر کمک کند.

---

---

---

اطلاعات تماس و نوبت‌دهی مرکز توانبخشی ماهان :

تهران – مهرآباد جنوبی – خیابان شهید عبداللهی – روبروی درب بیمارستان شریعت رضوی – پلاک 5 – طبقه دوم – واحد 2 – مرکز توانبخشی ماهان

شماره تلفن های تماس با مرکز :

02166634409

09197061790

نوبت‌دهی با تعیین وقت قبلی:

برای اطمینان از دریافت خدمات در زمان دلخواه و جلوگیری از اتلاف وقت، لطفاً پیش از مراجعه، نوبت خود را رزرو فرمایید.

 

---

مرکز توانبخشی ماهان با بهره‌گیری از تیم متخصص و تجهیزات به‌روز، خدمات جامع توانبخشی را برای طیف وسیعی از بیماری‌ها و اختلالات ارائه می‌دهد، از جمله:
* ADHD (اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی)

* اوتیسم

* لکنت زبان

*فلج مغزی CP

* پارکینسون

*سکته مغزی

بیماری های نیازمند توانبخشی در مرکز ماهان